Θα ήθελα να αντικρίσω τον κόσμο όπως ήταν παλιά...
Τότε που υπήρχε γειτονιά που ανέμελα έπαιζαν και σφύριζαν τα παιδιά!
Τότε που οι άνθρωποι μοιραζόταν τις έγνοιες τους μαζί με το ψωμί τους !
Τότε που περίσσευε το γέλιο, η χαρά, η ομορφιά, η απλότητα και η αγνότητα παρ' όλο που δεν υπήρχε πλούτος και ανέσεις...
Δεν ξεχνούσαν οι άνθρωποι να λένε καλημέρα, ούτε ξεχνούσαν τη λέξη ευχαριστώ ούτε να ζητούν συγνώμη!
Είχαν ήθη, στόχους, ιδανικά...
RSS Feed
Twitter
Κυριακή, Δεκεμβρίου 08, 2013
magdatopaleli

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου