ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

Φτάνει η στιγμή που το κουδούνι το σχολείου ξαναχτυπά !!!
Μια νέα σχολική χρονιά ξεκινά σήμερα στις 11 του Σεπτέμβρη!
Γεμάτη με όνειρα ,προσδοκίες μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών! 
Ψάχνοντας, κάπου εκεί...στων αναμνήσεων...το κουτί...
Θαμμένο με την αθωότητα...
με ανεκπλήρωτα όνειρα και ανεξίτηλα χρώματα ζωής ...
βρήκα αυτό το video για το παλιό σχολείο, το δικό μου σχολείο...
https://youtu.be/lYy2bunDAgU
Αναμνήσεις...
Δεν ξέρω από πού να τις πιάσω....
Από ποια στιγμή της ζωής μου να αρχίσω να ξετυλίγω το κουβάρι...
Δε θα πάω πολύ πίσω,στα παιδικά μου χρόνια, στην πατρίδα μου...
Θυμάμαι τα "παλιά θρανία"...
Θυμάμαι πού ’ξυνα μπογιά και χάραζα το ξύλο….
Σκίρτηζε η καρδιά , φθινοπωριά ,να κάτσω στα θρανία,
μύριζε χώμα η βροχή, ''χόρευαν'' τα βιβλία.
Πεύκο δεμένο, μαστοριά, πράσινη η ''λαδιά'' του,
αυλάκι στην ακρούλα του,μολύβια η ''συντροφιά'' του…..
Μαλαματένια όνειρα ''προσκείμενα'' σε κλίση,
οι αγκώνες με τους ρόζους τους, ''έρωτας'' με τη φύση.
Δεν ήταν στασίδια ''προσμονής'', κανόνες πειθαρχίας,
ήταν οι ''θρόνοι'' της δομής , μοίρασμα ευτυχίας…
Πόσα γραμμένα σύμβολα κοσμούσαν την μπογιά τους,
ψίθυροι ,γέλια ,μυστικά δεθήκαν ''άρωμά'' τους.
Κι όταν ''χαρίζανε'' καιροί το δίφραγκο ''σμαράγδι'',
σουσάμι γέμιζε παντού ,της πείνας μας ''σημάδι''…
Μπλε η ποδιά στη ''σάρκα'' τους ,την ''ζήλευε'' η σάκα,
τα γόνατα ''λυγίζανε'' , μα το μυαλό σα ''θράκα''.
Όλες οι ελπίδες πάνω τους κι οι γνώσεις ο ''ανθός'' τους,
αρχές ,αξίες ,ηθική κι εμείς ο ''ονηγός'' τους…
''Κίνησα'' μέρες για να βρω μνήμη στο ''άγγιγμά'' τους,
έψαξα ρώτησα παντού , άφαντη η ''θωριά'' τους.
Βρήκα ''σκαριά'' κοχλιωτά , ''σύστοιχα'' στις ενώσεις!
Χέρι ανθρώπινο αυτό ;Θέρμη πώς να την νoιώσεις;
Και τώρα ''αφεντάδες'' μου βαμβάκι στα μαλλιά μας,
''ντρέπεται'' η νιότη την αρχή, ''χάσαμε'' τη μιλιά μας.
Τη γλώσσα μας ,τις ρίζες μας , σταυρό και παραδόσεις,
την οικογένεια σπάραξαν , ''διαβολή'' με ''δόσεις''…
Καημέ μου ''ξύλινε'' εσύ , ''γίγαντα'' στη ζωή μου,
δάκρυ σα μέλι ακίνητο κραυγάζει στη πνοή μου.
Αλίμονο στους νέους μας ,κρίμα ''κληρονομιά'' μου,
έχει αλλάξει η ''σοδειά'' , ναυάγησε η ''πλωριά'' μου…
Απ’ το σχολειό συχνά περνώ και τα παιδιά κοιτάζω,
αδιάκοπα καρδιοχτυπώ, βαθιά αναστενάζω.
Είναι ευθύνη όλων μας για κείνα τα ''θρανία'',
να τους μιλάμε τακτικά και κείνα τα ''σχολεία''….
Με την ψυχή τους να ηχούν, καμπάνες να ''χτυπάνε'',
και σα μεγάλοι γίνουνε και δρόμο τους ''κεντάνε'',
μέσα σε φτώχεια ,στεναγμούς, ''επιβολή'' και ''πόνο'',
Σημαία όλοι να τιμούν, τη ''Μάνα'' ν’αγκαλιάζουν,
και στον Θεό μας τον Σταυρό μ’ευλάβεια να ''σιάζουν''…
Γιατί οφείλουμε περήφανοι σα στάρι μες τις ''μύλες'',
τη Γνώση να ''αλέθουμε''…
Κι η ''Λευτεριά'' μας, στα ''Στενά'' να ζει…
Στις Θερμοπύλες...
Θυμάμαι πού ’ ξυνα μπογιά και χάραζα το ξύλο…
' ο μικρός παλιάτσος'
Εύχομαι μια καλή και δημιουργική χρονιά ... 
γεμάτη στόχους και αξιοπρέπεια...
Για όλα τα παιδιά, γονείς και συναδέλφους!!!