Καθημερινά αφήνουμε το μυαλό μας ελεύθερο ...
να δραπετεύει μέσα σε σκέψεις...
Όπως η αράχνη υφαίνει τον ιστό της,
που στην πραγματικότητα δημιουργεί την ίδια της την ζωή...
έτσι και αυτές απλώνονται ...
μέσα στον ανθρώπινο νου και επηρεάζουν...
Οι σκέψεις άλλοτε πετούν σε περιοχές χαράς και ευτυχίας...
και άλλοτε σε μονοπάτια φόβου, άγχους και απαισιοδοξίας ..
Έτσι δημιουργούν το αύριο που θα συναντήσουμε...
και πλάθουν το σήμερα που ζούμε...
Πολλά άτομα από εμάς, ζούμε μέσα σε αυτόν τον λεπτό ιστό αράχνης...
αόρατο πολλές φορές,ικανό όμως να αποκλείσει,την δυνατότητα διαφυγής…
Γιαυτό λοιπόν ας σκεφτόμαστε θετικά...
Έχουμε κάθε δικαίωμα στη χαρά και την ευτυχία...
Η μεγαλύτερη ευτυχία είναι να ζεις τελικά τη ζωή σου όπως θέλεις.
Είναι πολύ μικρή για να ανησυχείς για ασήμαντα πράγματα..
που ξεθωριάζουν και χάνονται εύκολα.
Η άρνηση ,ο φόβος είναι όπλα που σκοτώνει τα όνειρα ..
Εμείς έχουμε μια αλεξίσφαιρη ασπίδα, αρκεί μόνο να την φορέσουμε...
Να δείξουμε πλήρη αδιαφορία,ότι δεν μας φοβίζει τίποτε ....
RSS Feed
Twitter
Σάββατο, Φεβρουαρίου 20, 2016
magdatopaleli

Παρακολουθώ τις σκέψεις σου... και μου αρέσουν....
ΑπάντησηΔιαγραφή