ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΒΑΛΕ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ...

Θυμάμαι όταν ήμουνα παιδί περίμενα με λαχτάρα και χαρά όχι τα κούλουμα..
αλλά το πέταγμα του χαρταετού..
Αμόλα καλούμπα ...και το παιδικό βλέμμα μου χανόταν... 
στο πέλαγος του ουρανού...
Ζήλευα πάντα το πέταγμα του εκεί ψηλά ...τον χορό του... 
Ο καλύτερος χορευτής θα τον ζήλευε...
Απελευθερωμένος από το νόμο της βαρύτητας....
Μέρα με τη μέρα μαθαίνεις πως να πετά ψηλά ο "χαρταετός "σου
Κρατώντας στα χέρια σου ελαφρά το σχοινί ...
νοιώθοντας την δύναμη του αέρα...
το αφήνεις να ξεδιπλώνεται σιγά- σιγά....
Τόσο ...όσο πρέπει... για να μπορεί ν΄ανέβει ψηλά...
Θα πέσει, θα σηκωθεί πολλές φορές ...αλλά εσύ πάντα εκεί!
Κοιτάς περήφανα και σταθερά... στο ύψος τον "χαρταετός σου" ...
Έτσι μαθαίνεις σ΄ένα παιδί πως να πετά...τον δικό του "χαρταετό"...
Ας κρατήσουμε ψηλά λοιπόν τους "χαρταετούς μας"... 
τα ζύγια σωστά, την ουρά όση πρέπει ,σε μήκος και βάρος... 
Αμόλα καλούμπα, λοιπόν...
Διεύθυνση έβαλε τον ουρανό ...
και έφυγε ο "χαρταετός" !
Καλά κούλουμα φίλοι μου 
Καλή Σαρακοστή!!!!