ΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΜΟΥ ΣΠΙΤΙ

 Οι αναμνήσεις από το πατρικό μας σπίτι παραμένουν αναλλοίωτες...όσα χρόνια κι αν περάσουν...

Είναι η αφετηρία μας... αφού από εκεί ξεκίνησαν όλα....

Εκεί νιώσαμε και ζήσαμε όλα τα «πρωτο-»… πρωτομάθαμε...

πρωτοπερπατήσαμε... πρωτοδοκιμάσαμε... πρωτοαγαπήσαμε...

πρωτοδημιουργήσαμε... πρωτονευρευτήκαμε...

Εκεί λοιπόν που για πρώτη φορά είπαμε «ο δικός μου χώρος»....

μέσα σ' ένα δωμάτιο... που σήμαινε τον δικό μας πλανήτη... γνωρίσαμε τον κόσμο...απολαύσαμε σπιτικές συνταγές... ακούσαμε τις αξέχαστες συμβουλές της μαμάς και του μπαμπά...

τσακωθήκαμε,... αγκαλιαστήκαμε...νιώσαμε πλήρεις...

Κι υπήρχε εκείνο το βαζάκι με το γλυκό...

που ήταν καλά σφραγισμένο κάπου ψηλά....

κάτι που δεν έπρεπε να πειράξουμε...

Περάσαμε ατελείωτες ώρες κοιτώντας το ταβάνι...

αυτό το ταβάνι που έκανε την έμπνευση για το μετά...

για όνειρα και επιθυμίες...

Κάπως έτσι μεγαλώσαμε... γίναμε γυναίκες κι άνδρες αντίστοιχα...

γίναμε αυτό που θέλαμε να είμαστε σήμερα...

Άλλοι το πετύχαμε νωρίτερα ...και... κάποιοι άλλοι αργότερα...

Κι όλα αυτά στη δική μας γωνιά...όπου βιώσαμε τη σπιτική αγάπη..

Εκεί... στο πατρικό !