Να αγαπάς το απέραντο γαλάζιο...
το κύμα το αφρισμένο…
Γιατί εκεί κρύβεται η ψυχή του κόσμου...
η ανάσα του ονείρου....
Να κάθεσαι στην άκρη της ακτής....να αφουγκράζεσαι
το κάλεσμα της θάλασσας....
Όχι σαν ήχο... μα σαν αίσθηση...
Σαν χάδι που φτάνει ως την καρδιά σου...
να ανοίγεις σαν κοχύλι στον ήλιο.....
Να αγαπάς την απεραντοσύνη του νερού...
όχι για όσα υπόσχεται...
μα για όσα δεν λέει ποτέ....
Γιατί εκεί κατοικούν οι πιο κρυφές επιθυμίες...
τα πιο καθαρά δάκρυα...τα πιο βαθιά "σ' αγαπώ".
Να βουτάς με τα μάτια... στην απλωσιά του γαλάζιου
και να γίνεσαι κι εσύ ουρανός,...κύμα... φως....
Να αγαπάς…
Καλημέρα… με την καρδιά γεμάτη... σε ότι αξίζει να υπάρχει στη ζωή
RSS Feed
Twitter
Σάββατο, Αυγούστου 02, 2025
magdatopaleli

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου