Ο ουρανός δεν είναι θέα... είναι πατρίδα!!

Απο πού κοιτάς τον ουρανό είναι τελικά το μόνο ερώτημα.

Άλλος τον βλέπει μέσα απ’ τα παράθυρα ...της συνήθειας,

κι άλλος από το ανοιχτό κατάστρωμα της ψυχής !

Εγώ τον είδα όταν το νερό ήταν παντού γύρω μου ...

και ο ορίζοντας δεν ήταν γραμμή αλλά υπόσχεση!

Τότε ο ουρανός χαμήλωσε...έγινε αναπνοή...

έγινε φως που δεν ζητούσε εξηγήσεις....

Στη μέση της θάλασσας μαθαίνεις να κοιτάς ψηλά χωρίς φόβο...

γιατί δεν έχεις πια πού να κρατηθείς...

παρά μόνο ...ανάμεσα στο κύμα και στο άπειρο..!